جنبش غذاهای محلی حرکتی از سوی افرادی است که ترجیح می دهند غذاهایی را بخورند که نزدیک به محل زندگی خود پرورش داده شده و آماده شده و به فروش می رسد. اکثر جنبش های غذای محلی یک هدف مشترک دارند و آن قرار دادن تولیدکنندگان مواد غذا و مصرف کنندگان مواد غذایی در همان منطقه جغرافیایی، به منظور توسعه شبکه های غذایی محلی و انعطاف پذیر کردن آنها و بهبود اقتصاد محلی است. جنبش های محلی معتقد هستند که غذاهای محلی بر سلامت محیط، جامعه و افراد تاثیر می گذارند. به عنوان مثال: راهکارهای غذاهای محلی اغلب روش های کشاورزی پایدار و ارگانیک را ترویج می کنند. اگر چه این ها به صراحت مربوط به نزدیکی جغرافیایی تولید کننده و مصرف کننده نیستند. غذاهای محلی یک جایگزین برای مدل غذای های جهانی است، مدلی که اغلب مواد غذایی را قبل از رسیدن به مصرف کننده می بیند. یعنی مواد غذایی را که در حال عبور از مسافت های طولانی هستند، را پیش از رسیدن به مصرف کننده، می بیند. یک شبکه غذایی محلی شامل روابط میان تولید کنندگان مواد غذایی، توزیع کنندگان، خرده فروشان و مصرف کنندگان در یک مکان خاص است که در آنجا با یکدیگر کارکرده و با هم همکاری  می کنند تا امنیت غذایی را افزایش دهند و پایداری و ثبات اقتصادی، اکولوژیکی(زیست محیطی) و اجتماعی یک جامعه را تضمین کنند. 

تاریخچه:
در ایالات متحده آمریکا، جنبش غذاهای محلی به ایجاد قانون تنظیم مقررات کشاورزی (
AAA) در سال 1933 گردید. که امروزه یارانه های کشاورزی در اکثر کشورها بحث برانگیز و حمایت از قیمت ها را ایجاد کرده است. همایت از جنش غذاهای محلی باعث افزایش تولید محلی شده و باعث افت سرعت زمین های کشاورزی می شود.


تعاریف محلی:
هیچ تعریفی از سیستم های محلی یا سیستم های غذایی محلی وجود ندارد.  در جنبش های محلی فاصله جغرافیایی بین تولید کننده و مصرف کننده متفاوت است. با این حال، بین عموم مردم به رسمیت شناخته شده است که "محلی" همان توصیف آرایش بازاریابی یا همان نظم بازاریابی است.  به عنوان مثال: کشاورزان مستقیما به مشتریان در بازارهای منطقه ای و محلی محصولات خود را می فروشند بدون هیچ نوع واسطه ای. تعدادی از تعاریف متفاوت برای محلی بودن توسط محققین ارزیابی سیستم های غذای محلی استفاده شده یا ضبط شده اند و  بیشتر از طریق مرزهای سیاسی یا جغرافیایی آگاه هستند. در میان پارامترهای شناخته شده تر و معروف تر مفهوم از مواد غذایی که برای توصیه های سیاست پیشنهاد شده است. قانون
 غذا، حفاظت و انرژی سال ۲۰۰۸ شامل تعریف، با محلی و منطقه ای است که دریک گروه بندی جا نمی گیرند.
1_ محل یا منطقه ای که محصول نهایی در آن تولید شده و به بازار عرضه می شود ، به طوری که کل مسافتی که جابه جا می شود کم تر از 400 مایل از مبدا محصولات باشد.
2_ کشوری که محصول در آن تولید می شود.


در تعریف دیگر: مفهوم محلی نیز از لحاظ بوم شناسی دیده می شود، که درآن تولید مواد غذایی از منظر یک واحد اکولوژیک پایدار تعریف شده توسط آب وهوا، خاک، حوزه آبخیز، گونه ها و سیستم های کشاورزی محلی، پیروی می کند. اصطلاح محلی به طور گسترده ای به عنوان یک توصیف توزیع منطقه ای از غذا به طور گسترده ای درک شده است.
شبکه های کشاورزان محلی و تولیدکنندگان در حال حاضر در بسیاری از کشورها مانند:انگلستان،آمریکا،کانادا... همکاری می کنند تا بازارهای آنلاین کشاورزان را برای مصرف کنندگان ارئه دهند. این تغییرات تکنولوژیکی باعث می شود مصرف کنندگان بیشتر در بازار کشاورزان شرکت کنند. این توسعه همچنین به کشاورزان محلی و تولید کنندگان محلی اجازه می دهد تا براساس سفارشات برداشت کنند و آماده تولید شوند و به این صورت کشاورزان نیز می توانند هزینه های وب سایت را گسترش دهند تا مصرف کنندگان دسترسی بیشتری به موجودی عظیمی از مزارع و محصولات کشاورزی داشته باشند. در حال حاضر وب سایت هایی وجود دارند که هدف آن اتصال افرادو مردم  به تولیدکنندگان محلی مواد غذایی است. آنها اغلب شامل نقشه هایی هستند که مکان دقیق میوه ها و سبزیجات را مشخص می کند. با پیشرفت جوامع و تکنولوژی زنجیره سوپر مارکت ها پدید آمدند. با گذشت زمان فروش مواد غذایی محلی از طریق زنجیره سوپر مارکت ها رشد کرده. سوپر مارکت ای محلی در مقایسه با بازارهای کشاورزان از لحاظ مواد غذایی ومصرف سوخت بسیار بهتر عمل کرده اند. به همین خاطر از لحاظ اقتصادی سوپر مارکت ها پایدارتر از بازارهای کشاورزان هستند. اغلب مصرف کنندگان علاقمند به تاثیر گذاری بر جامعه خود با حمایت از کشاورزان محلی هستند. کمپین های همایت از غذاهای محلی معتقد هستند که: کشاورزی ستون فقرات اقتصاد جامعه است. و باید از آب و هوای خوب، خاک و منابع ساحلی، تولید انواع گسترده ای از محصولات، گوشت، ماهی، وغذاهای دریایی حمایت کرد.  محیط های شهری به دلیل فقر غذایی شان جز مناطق فقیر شناخته می شوند به همین خاطر مواد غذایی سالم به شهرها منتقل می شود. پس کمک به تامین دسترسی برابر به غذاهای سالم، با کیفیت بالا، ایمن و مقرون به صرفه برای مردم در همه جوامع هدف جنبش های غذای محلی می باشد.

 



چرا باید غذاهای محلی بخوریم؟

دلایل متعددی وجود دارد که چرا مردم در سبک زندگی خود غذاهای محلی را انتخاب می کنند. این علت ها عبارتند از: غذاهای سالم تر، مزایای زیست محیطی، مزایای اقتصادی و اجتماعی هستند. بسیاری از کشاورزان محلی به دنبال منابع غذایی خود هستند و برای تولید مواد غذایی خود از روش های متفاوتی استفاده می کنند. به همین خاطر از روش گردش محصول در هنگام تولید محصولات ارگانیک خود استفاده می کنند. این روش نه تنها به کاهش استفاده از آفت کش ها و آلاینده ها کمک می کند بلکه به جای خالی کردن آن، خاک را در شرایط خوب مناسب نگه می دارد و خاک از بین نمی رود. جنبش همایت از غذاهای محلی به دنبال کشاورزان در نزدیکی جایی که زندگی می کنند هستند، واین به میزان قابل توجهی مقدار زمان سفر را برای دریافت غذا از مزرعه را کاهش می دهد. کاهش زمان سفر می تواند محصولات را در حالی که هنوز تازه هستند، بدون استفاده از مواد نگه دارنده شیمیایی، حمل و نقل کنند و سالم به مقصد برسانند. پس یک علت مهم و اساسی برای استفاده از غذاهای محلی ترکیب تکنیک های کشاورزی محلی و فواصل کوتاه مسافرتی می باشد، که باعث می شود غذا به احتمال زیاد ارگانیک و تازه به دست مصرف کننده برسد.
پشتیبانی  از سیستم های کشاورزی به شدت برای جامعه بسیار مفید است. زیرا مصرف کنندگان را قادر می سازد تا از کشاورزان محلی حمایت کنند، غذاهایی دریافت کنند که ممکن است تازه تر از غذای های خریداری شده و ذخیره شده باشند و اطلاعات بیشتری از کشاورزان در مورد نحوه رشد و نمو مواد غذا کسب کنند. علاوه بر این، خوردن غذاهای محلی می تواند تعامل اجتماعی جامعه را با تقویت روابط بین کشاورزان و مصرف کنندگان ارتقاء دهد. حتی تجارب خرید و تعامل در بازار کشاورزان محلی مزایای عمومی مانند برنامه های_انگیزشی مانند تشویق یا تمیز کردن وبرگزاری نشست های بهداشتی و انتشار مطالب اطلاعاتی و ایجاد یک مکان مرکزی سازمان یافته که به ارتقاء جامعه کمک می کند. در واقع، بازار کشاورزان الهام بخش رفتارهای اجتماعی بیشتری است. غذای محلی سبب ایجاد زرق و برق محلی و حفظ سنت های محلی می شود در حالیکه یک هویت محلی را از طریق حس منحصر به فرد جامعه به وجود می آورد. یکی دیگر از راه های تولید غذاهای محلی باغ شهرها هستند. باغ های شهری ریشه های شهر هستند. این باغ ها تولید محصولات محلی و همچنین فرصت های آموزشی و اجتماعی را ایجاد می کنند. دسترسی به مواد غذایی موضوعی است که همه کشورها را تحت تاثیر قرار داده است. سوپر مارکت ها تمایل دارند غذاهایی را که در نیمه راه در سرار جهان بیشتر به فروش میرسند را به دست آورند. مخصوصا مواد غذایی و میوه هایی که خارج از فصل باشد را داشته باشند.اما بیشتر موادغذایی که شیمیایی هستند و مواد نگه دارنده دارند را به فروش می رسانند. با این حال مناطق ثروتمندتر حداقل دسترسی به غذاهای محلی را دارند. حال آنکه مناطق مرفه بیشتر تمایل به خرید مواد غذایی محلی و ارگانیک دارند. جوامع با درآمد پایین به خصوص در مناطق بیابانی مواد غذایی بیشتر آسیب پذیر هستند، مناطقی که امکان دسترسی به غذاهای سالم در انجا وجود ندارد. این محله ها نه تنها غذاهای سالم ندارند بلکه با گزینه های ناسالم پر می شوند. محله های محروم اغلب دارای گزینه های غذایی با کالری کم و کم کیفیت هستند که به بحران چاقی در جوامع منجر می شوند. افراد کم درامد اکثرا حاشیه شهرها زندگی می کنند. این گروه ها به خاطر کم بودن امکانات و مواد غذایی سالم به طور مداوم به عنوان جمعیت اسیب پذیر طبقه بندی می شوند. مطالعات انجام شده توسط تیلور ایگل و همکارانش همبستگی میان طبقات اجتماعی و اقتصادی و دسترسی آنها به میوه ها و سبزیجات سالم است. همچنین ثابت کردن موضوع ناسالم بودن غذاهای مناطق فقیر نشین است. این مطالعه بر روی جمعیت خاصی تمرکز داشت،کودکان در مدرسه. افراد مورد آزمایش 6 فرزند بودند و تمرکز انها برمیزان درآمد ناشی از مصرف غذا بود. چاقی دوران کودکی به شدت به چاقی دوران بلوغ مرتبط است. کودکان می توانند به عنوان یک گروه کاربر برای دسترسی به مواد غذایی تبدیل شوند و چرا که آنها مدل هایی برای سلامتی آینده یک کشور هستند. زیرا برای رسیدن به رشد کامل و کاهش خطر ابتلا به بیماری ها باید کودکان سالمی داشته باشیم. آنچه که کودکان برای خوردن انتخاب می کنند همان هایی هستند که در بزرگسالی نیز انتخاب می کنند. باید به کودکان در مدارس خطرات فست فودها آموزش داده شوند. تا عادت های غذایی سالم را اغاز کنند. این فرصت هم برای سلامت جسمی مفید بوده هم سلامتی جامعه.

این متن را هم مطالعه کنی:

چرا محصول محلی استفاده نمیکنیم.



مزایای زیست محیطی استفاده از غذاهای محلی:

بعضی از محققان اعتقاد دارند که استفاده از مواد غذایی محلی برای آب و هوا مناسب می باشند. زیرا انرژی مورد نیاز برای ذخیره و حمل مواد غذایی از معادله حذف می شود. که موجب کاهش گازهای گلخانه ای می شود، چون کالاهای کشت شده محلی در سرار کشور با مصافت های دور حمل نمی شوند و یا به طور مداوم در یخچال های بزرگ و سرد خانه ها نگهداری شوند. که اینها باعث پایین آمدن غلظت منابع آلودگی می باشند. استفاده از مواد غذایی محلی باعث کم شدن کارخانه های تولید مواد غذایی می شود که کاهش این نوع کارخانه ها باعث کاهش زباله ها و پسماندهای کارخانه ای می شود. کاهش زباله های کارخانه ها هم برای محیط، آب و هوا و مخصوصا حیوانات مفید می باشد. همچنین مزارع کوچک محلی باعث تقویت خاک زمین شده و از فرسودگی خاک جلوگیری می کند. و باعث پایداری خاک می شوند. کشت
 و فروش مواد غذایی به طور محلی باعث حفظ محیط‌زیست ازمشکلات جدی می‌شود.

مزایای اقتصادی استفاده از غذاهای محلی:

یک هدف مهم برای هر جامعه، ارتقای سرمایه گذاری هایی است که به افزایش فرصت های اقتصادی و اجتماعی برای ساکنین کمک می کند. معرفی بازارهای کشاورزان علاوه بر اقتصاد محلی می تواند به طور مستقیم به اقتصاد و زندگی تمام شهروندان در جامعه منجر شود. مطالعات نشان میدهد که کشاورزان فردی 3.8 شغل جدید را در هر بازار ایجاد می کنند. . با این حال، این تحولات اقتصادی محدود به بازارهای مواد غذایی محلی نیست. نظرسنجی از شهرهای اورگان، لو، برور و استیفنسون (2003) دریافتند که بازارهای کشاورزان دلیل اصلی گردشگران بودند که در آخر هفته از شهرهای محلی بازدید کردند.

انتقاد به استفاده از غذاهای محلی:

منتقدان حرکت جنبش های غذای محلی، اصول اساسی پشت فشار برای خوردن غذاهای محلی را مورد سوال قرار می دهند. انها معتقد هستند که استفاده از غذاهای محلی کمتر به وعده های غذایی پایدار تبدیل شده است. منتقدان استفاده از غذاهای محلی اعتقاد دارند که استفاده از غذاهای محلی موجب کاهش میزان گازهای منتشر شده نمی شود. مطالعات نشان داده اند که در حمل و نقل های محلی نیز گازهای آلوده کننده موجود است. و استفاده بیشتر از غذاهای محلی به اندازه کافی تاثیر قابل توجهی برکاهش آلودگی محیط زیست ندارد. تنها مطالعه ای که امروزه به طور مستقیم بر روی اینکه آیا رژیم محلی در کاهش گازهای گلخانه ای مفید است یا خیر، کریستوفر وبر و اسکات متیوز در کارنگی ملون انجام شده است. آنها نتیجه گرفتند که "تغییر رژیم غذایی می تواند یک وسیله موثرتر برای کاهش میزان مواد غذایی مرتبط با مواد غذایی خانگی باشد تا" خرید محلی ".

نتیجه گیری:

با وجودی که محلی سازي به عنوان یک جایگزین مناسب برای تولید مواد غذایی مدرن ارتقا یافته است، برخی معتقدند که ممکن است کارایی تولید را منفی کند. به دلیل پیشرفت های تکنولوژیکی بر میزان تولید مزارع تاثیر گذاشته است، بهره وری کشاورزان طی 70 سال گذشته افزایش یافته است. این انتقادات اخیر با نگرانی های عمیق تر در مورد ایمنی مواد غذایی همراه است، که در خطوط الگوی تاریخی ناکارآمدی اقتصادی یا ایمنی مواد غذایی معیشت کشاورزی مطرح شده است.






نویسنده: مریم کیومرثی
برچسب‌ها: #غذای محلی #غذای ارگانیک #غذای سنتی #غذای سالم #تغذیه سالم #اهمیت تغذیه درمانی #غذای طبیعی #غذای کامل #غذا #سلامتی

نظرات خوانندگان: